Op het idee gebracht door een post op Instagram dacht ik, waarom vertel ik niet eens wie ik ben en wat ik doe.

Meestal sta ik achter de camera, maar nu eens een keertje voor de camera.

Dit ben ik dus, Yolande, het gezicht achter ‘Pure Tuinbeleving’.

De foto’s, de teksten, ik ben er iedere dag wel even mee bezig.

Inspiratie is een wonderlijk iets, het ene moment ben je er van verstoken en het andere moment loop je over van de ideeën.

In deze periode, met de natuur in volle pracht aan het ‘shinen’ loop ik over van de ideeën om te posten terwijl ik ’s winters vaak denk waar moet ik het nou toch over hebben.

Ik leef mijn leven in het ritme van de seizoenen.

In de lente barst ik van de ideeën en ben ik heel erg naar buiten gericht. ’s Winters keer ik meer naar binnen, letterlijk en figuurlijk. Dan laat ik de tuin rustig in winterslaap glijden en ben ik zelf ook veel minder bezig met de tuin.

Als ik buiten ben heb ik mijn telefoon vaak in de hand voor het maken van foto’s. Al het moois leg ik vast voor mezelf, maar ook om met jullie te delen.

Dat kenmerkt me wel, ik wil graag delen wat ik zie, wat ik voel en wat ik beleef.

Ik zoek verbinding met mijn medemens.

Dat is ook 1 van de redenen dat ik mijn werkwijze als tuinontwerpster rigoureus heb omgegooid.

Ik maak mijn tuinontwerpen niet meer alleen in mijn atelier, maar voortaan samen met mijn klanten.

Stap-voor-stap maken we samen een grondplan aan de hand van jouw wensenlijstje, leer ik je de fijne kneepjes van het ontwerpen en zoeken we de mooiste plantcombinaties uit. 
De chemie die er dan ontstaat bezorgd me vaak kippenvel, dat is zo’n mooi proces, het geeft zoveel méér voldoening en is voor mijn klanten ook zó waardevol. Samen zien we de nieuwe tuin geboren worden. Ik kan je op deze nieuwe manier veel meer waarde bieden dan op de oude werkwijze.

Mijn eigen tuin dient dan ook als bron van inspiratie.

Mijn tuin is me bijna net zo dierbaar als mijn volwassen kinderen.

Ik vind het moeilijk om op vakantie te gaan en de tuin achter te laten. Hopend dat het weer niet al te extreem is omdat ik niet kan bijsturen als het nodig is.

Onze tuin is ruim 4200m2 groot dus als ik twee weken niets aan de tuin doe, weet ik bij thuiskomst bijna niet waar ik aan moet beginnen, het 20cm hoge gras, het onkruid of snoeien… gelukkig heb ik dan een fijne hulp aan mijn man, die de laatste jaren ook steeds meer plezier krijgt in het tuinieren, als er maar apparaten ingezet kunnen worden!

Ik ga een beetje anders te werk, op mijn knieën met een harkje en een kleine snoeischaar in de hand en een grashark om al het snoeiafval bij elkaar te harken and that’s it.

Ik ben ook best een beetje filosofisch ingesteld, ik zie altijd meteen een verband met dingen die in mijn tuin gebeuren en met mezelf.

Ken je de mooie spreuk van Gertude Jekyll, een Engelse tuinontwerpster uit de vorige eeuw?

The love of gardening is a seed once sown that never dies…..mooi he!

Die spreuk is ook op toepassing voor mij.

De tuin is mijn spiegel, mijn leermeester. Ik kan me het leven zonder tuin eigenlijk niet meer voorstellen.

Hoe is dat voor jou, wat voor rol speelt de tuin in jouw leven?